Ajñātavāsa-saṅkalpaḥ — Yudhiṣṭhira’s Resolve and Dhaumya’s Exempla on Concealment
यदि नोत्सहसे गन्तुं सरुज॑ त्वां हि लक्षये । न च ज्ञास्यसि पन्थानं तमसा संवृते वने,परंतु मैं आपको रुग्ण देख रही हूँ। ऐसी दशामें यदि आपके मनमें चलनेका उत्साह न हो अथवा इस तिमिराच्छन्न वनमें यदि आपको रास्तेका ज्ञान न हो सके तो आपकी अनुमति होनेपर हम दोनों कल सबेरे, जब वनकी हर एक वस्तु स्पष्ट दीखने लगे, घर चलेंगे। अनघ! यदि आपकी रुचि हो तो एक रात हमलोग यहीं निवास करें
yadi notsahase gantuṃ sarujaṃ tvāṃ hi lakṣaye | na ca jñāsyasi panthānaṃ tamasā saṃvṛte vane ||
Yama sprach: „Wenn du nicht die Kraft hast weiterzugehen — denn ich sehe, dass du leidest — und wenn du in diesem von Dunkel verhüllten Wald nicht einmal den Weg erkennen kannst, dann lass uns, mit deinem Einverständnis, morgen bei Tagesanbruch heimkehren, wenn jedes Ding im Wald deutlich sichtbar wird. O Tadellose, wenn es dir gefällt, wollen wir hier eine einzige Nacht verweilen.“
यम उवाच