Shloka 9
Dvārakā’s Distress and the Saubha Engagement (द्वारकाव्यग्रता तथा सौभयुद्धम्)
अभीषु हस्तं त॑ं दृष्टवा सीदन्तं सारथिं रणे | अस्तम्भयं महाबाहो शाल्वबाणप्रपीडितम्,महाबाहो! उस युद्धमें हाथमें बागडोर लिये सारथिको शाल्वके बाणोंसे पीड़ित होकर वष्ट पाते देख मैंने उसे ढाढ़स बँधाया
abhīṣu-hastaṁ taṁ dṛṣṭvā sīdantaṁ sārathiṁ raṇe | astambhayaṁ mahābāho śālva-bāṇa-prapīḍitam ||
Vāyu sprach: „Als ich jenen Wagenlenker auf dem Schlachtfeld sah—die Hand noch immer an den Zügeln—wie er im Mut versank und von Śālvas Pfeilen niedergepresst wurde, da festigte ich ihn und gab ihm den Mut zurück, o Starkarmiger. Mitten im Krieg ist es selbst ein Akt des Dharma, die Entschlossenheit eines Gefährten zu stützen; denn weder Wagen noch Sache können bestehen, wenn der Lenker den Mut verliert.“
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Even amid violence and fear, dharma includes sustaining the morale and steadiness of those who bear responsibility. Encouraging a faltering ally—especially one essential to right action—can be a decisive ethical act.
Vāyu describes witnessing a charioteer in battle who, though still holding the reins, is overwhelmed and afflicted by Śālva’s arrows. Vāyu intervenes to steady and encourage him so the chariot’s mission can continue.