Shloka 7
अर्जुनस्य निवातकवचवधाय नियोगः
Arjuna’s commissioning for the Nivātakavacas
धनाध्यक्ष राजा कुबेरके लिये जैसे होने चाहिये, वैसे ही समृद्धिशाली क्रीडा-प्रदेश वहाँ बने हुए थे। विचित्र मालाओंसे समावृत होनेके कारण उनकी शोभा बहुत बढ़ गयी थी। उनको मणि तथा रत्नोंसे अलंकृत किया गया था, जिससे वे क्रीड़ा-स्थल मनको मोहे लेते थे।। अनेकवर्णश्न सुगन्धिशभिश्न महाद्रुमै: संततमभ्रजालै: । तपःप्रधाना: सततं चरन्तः शज्रं गिरेश्चिन्तयितुं न शेकु: ७ ।। अनेक वर्णवाले विशाल सुगन्धित वृक्षों तथा मेघसमूहोंसे व्याप्त उस पर्वतशिखरपर विचरते हुए सदा तपस्यामें ही संलग्न रहनेवाले पाण्डव उस पर्वतकी महत्ताका चिन्तन नहीं कर पाते थे
anekavarṇaiḥ sugandhibhiś ca mahādrumaiḥ santatam abhra-jālaiḥ | tapaḥ-pradhānāḥ satataṃ carantaḥ śaśraṃ gireś cintayituṃ na śekuḥ || 7 ||
Vaiśaṃpāyana sprach: Auf jenem Bergkamm, dicht erfüllt von großen Bäumen vieler Farben und reichen Duftes und unablässig von Wolkenmassen überzogen, vermochten die Pāṇḍavas — stets umhergehend und doch immer der Askese hingegeben — nicht, bei der gewaltigen Größe des Berges verweilend, sie ganz zu erfassen.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Steadfast austerity and disciplined purpose can make even dazzling external grandeur secondary; the mind trained in tapas does not easily get absorbed in sensory wonder.
The Pāṇḍavas are moving about on a lofty, cloud-covered mountain region filled with fragrant, multicolored great trees; yet, because they remain absorbed in austerity, they do not pause to contemplate the mountain’s immense magnificence.