Shloka 74
अर्जुनागमनम्
Arjuna’s Arrival and Reunion on the Sacred Mountain
सो<न्तरिक्षमवप्लुत्य विधूय सहसा गदाम्,महाबाहु भीमने युद्धके मुहानेपर गर्जना करते हुए सहसा आकाशमें उछलकर गदा घुमायी और उसे वायुके समान वेगसे मणिमानपर दे मारा, मानो देवराज इन्द्रने किसी दैत्यपर वज्रका प्रहार किया हो
so 'ntarikṣam avaplutya vidhūya sahasā gadām | mahābāhur bhīmaseno yuddhake mukhāne 'par garjanāṃ kurvan sahasā ākāśam utplutya gadāṃ ghumāyitvā tāṃ vāyusama-vegataḥ maṇimān prati prāhiṇot, yathā devarāja indro daitye vajraṃ nipātayet ||
Vaiśampāyana sprach: Da sprang der starkarmige Bhīmasena, am vordersten Rand der Schlacht brüllend, plötzlich in die Höhe, ja in den Himmel. Er wirbelte seine Keule und schleuderte sie mit Windesgeschwindigkeit auf Maṇimān—wie Indra, der König der Götter, einen Asura mit dem Vajra trifft. Die Szene betont Bhīmas grimmige Entschlossenheit im gerechten Kampf und das wiederkehrende Bild des Epos: göttliche Gerechtigkeit, die sich im menschlichen Krieg spiegelt.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma in its martial form: decisive courage and disciplined force used in battle against an adversary, framed through a moral-cosmic analogy—Bhīma’s act is likened to Indra’s thunderbolt against a daitya, suggesting the ideal of power aligned with the protection of order.
Bhīma, positioned at the forefront of the fight, roars and leaps into the air, whirls his mace, and hurls it at Maṇimān with wind-like speed. The narrator intensifies the moment by comparing the strike to Indra’s vajra-blow against a demon.