Shloka 19
Adhyāya 160: Dikpāla-Cosmography and the Sun’s Kālacakra (दिक्पाल-विश्ववर्णनम् तथा आदित्यस्य कालचक्रम्)
विद्याधरगणाश्षैव स्रग्विण: प्रियदर्शना: । महोरगगणांश्वैव सुपर्णाश्षीरगादय:,विद्याधरोंके गण भी सुन्दर फूलोंके हार पहने अत्यन्त मनोहर दिखायी देते हैं। इनके सिवा बड़े-बड़े नागगण, सुपर्णजातीय पक्षी तथा सर्प आदि भी दृष्टिगोचर होते हैं
vidyādharagaṇāś caiva sragviṇaḥ priyadarśanāḥ | mahoragagaṇāṁś caiva suparṇāś śīragādayaḥ ||
Auch die Scharen der Vidyādharas erscheinen—mit Blumengirlanden geschmückt und lieblich anzusehen. Mit ihnen erblickt man mächtige Züge großer Schlangen, die Suparṇas (vom Geschlecht Garuḍas) und andere kriechende Wesen. Das Bild hebt die wunderbare, vielschichtige Ordnung der Welt hervor, in der verschiedenste Klassen von Wesen—himmlische wie unterirdische—in ihrem eigenen Glanz versammelt sind.
आर्शिषिण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the vast, ordered diversity of existence: beings of different realms and natures—celestial Vidyādharas, mighty Nāgas, and Suparṇa birds—coexist within a larger cosmic arrangement. It invites reverence for the many-layered world rather than a narrow human-centered view.
The speaker is describing a vision or scene where various extraordinary beings become visible: garlanded Vidyādharas, great serpent hosts, Suparṇa birds, and other creeping creatures, all appearing together as part of a wondrous spectacle.