Shloka 6
Hemakūṭa’s Marvels and Lomaśa’s Account of Ṛṣabha at Ṛṣabhakūṭa
Nandā–Kauśikī Tīrtha Passage
प्रयत: प्रणतो भूत्वा गड़ां समनुचिन्तयत् । ततः पुण्यजला रम्या राज्ञा समनुचिन्तिता,भगवान् शंकरकी कही हुई यह बात सुनकर राजा भगीरथने एकाग्रचित्त हो प्रणाम करके गंगाजीका चिन्तन किया। राजाके चिन्तन करनेपर भगवान् शंकरको खड़ा हुआ देख पुण्यसलिला रमणीय नदी गंगा सहसा आकाशशसे नीचे गिरीं। उन्हें गिरती देख दर्शनके लिये उत्सुक हो महर्षियोंसहित देवता, गन्धर्व, नाग और यक्ष वहाँ आ गये। तदनन्तर हिमालयनन्दिनी गंगा आकाशसे वहाँ आ गिरी
prayataḥ praṇato bhūtvā gaṅgāṃ samanucintayat | tataḥ puṇyajalā ramyā rājñā samanucintitā ||
Der König, in Zucht und Demut gefestigt, verneigte sich ehrfürchtig und richtete seinen Geist auf den Fluss Gaṅgā. Als er sie in einspitziger Hingabe betrachtete, wurde der liebliche Strom mit heiligem Wasser durch diese Versenkung herbeigerufen und stieg vom Himmel herab, während Śaṅkara bereitstand, ihn aufzunehmen. Als man sie fallen sah, versammelten sich Götter, Gandharvas, Nāgas und Yakṣas samt den großen Weisen dort, begierig auf die glückverheißende Schau. So kam Gaṅgā, die Tochter des Himālaya, aus dem Himmel an jenen Ort herab.
लोगश उवाच
Educational Q&A
Steadfast discipline and humility (prayatna and praṇāma) aligned with a righteous aim can draw divine support; sacred power is approached through reverence, self-restraint, and focused contemplation rather than force.
King Bhāgīratha, following Śaṅkara’s instruction, bows and meditates on Gaṅgā; as a result, the holy river descends from heaven, and celestial beings and sages assemble to witness the extraordinary event.