Udyoga Parva, Adhyāya 72 — Bhīmasena’s counsel on conciliation and Duryodhana’s disposition
पश्यतां कुरुमुख्यानां सर्वेषामेव तत्त्वतः । दानशील मृदुं दान्तं धर्मशीलमनुव्रतम्
paśyatāṃ kurumukhyānāṃ sarveṣām eva tattvataḥ | dānaśīlaṃ mṛduṃ dāntaṃ dharmaśīlam anuvratam, rājan! āpa dānaśīla, komalasvabhāva, mana aur indriyoṃ ko vaśa meṃ rakhanevāle, svabhāvataḥ dharmaparāyaṇa tathā sabake haiṃ, to bhī krūra duryodhanane us samaya pitāmaha bhīṣma, droṇācārya, buddhimān vidura, sādhu, brāhmaṇa, rājā dhṛtarāṣṭra, nagaranivāsī janasamudāya tathā kurukulake sabhī śreṣṭha puruṣoṃke dekhate-dekhate āpako jūe meṃ chalse ṭhag liyā aura apane us kukṛtyake liye vah abatak lajjākā anubhava nahīṃ karatā hai
Yudhiṣṭhira sprach: „O König, in der Gegenwart aller Vornehmsten des Kuru-Geschlechts—die zusahen und genau wussten, was geschah—wurdest du, obgleich freigebig, sanft, selbstbeherrscht, dem Dharma ergeben und deinen Gelübden treu, dennoch vom grausamen Duryodhana beim Würfelspiel listig betrogen. Und noch immer empfindet er keine Scham über diese Freveltat, obwohl sie vor dem ehrwürdigen Bhīṣma, Droṇa, dem weisen Vidura, heiligen Männern und Brāhmaṇas, König Dhṛtarāṣṭra, den Bürgern der Stadt und allen Besten des Kuru-Klans begangen wurde.“
युधिछिर उवाच
Public wrongdoing becomes graver when committed knowingly before elders and the righteous; the verse contrasts the victim’s dharmic virtues (generosity, gentleness, self-control, vow-keeping) with the perpetrator’s deceit and lack of shame, highlighting that shamelessness after a misdeed signals deep moral decline.
Yudhishthira reminds the king that Duryodhana cheated in the dice-game despite the presence of Kuru elders and respected figures like Bhishma, Drona, and Vidura, along with Brahmins and citizens, and he emphasizes that Duryodhana still does not feel ashamed of that act.