Shloka 33
Dvārakāyāṃ Sāhāyya-vibhāgaḥ (Alliance Allocation at Dvārakā) / उद्योगपर्व अध्याय ७
तदनन्तर धुृतराष्ट्रपुत्र राजा दुर्योधन कृतवर्मके पास गया। कृतवर्माने उसे एक अक्षौहिणी सेना दी ।। स तेन सर्वसैन्येन भीमेन कुरुनन्दन: । वृतः परिययौ हृष्ट: सुहृदः सम्प्रहर्षषन्,उस सारी भयंकर सेनाके द्वारा घिरा हुआ कुरुनन्दन दुर्योधन अपने सुहृदोंका हर्ष बढ़ाता हुआ बड़ी प्रसन्नताके साथ हस्तिनापुरको लौट गया
sa tena sarvasainyena bhīmena kurunandanaḥ | vṛtaḥ pariyayau hṛṣṭaḥ suhṛdaḥ sampraharṣayan ||
Vaiśampāyana sprach: Von jenem ganzen furchtbaren Heer umringt, zog Duryodhana — der Stolz der Kurus — in gehobener Stimmung davon. Auf seinem Weg steigerte er die Freude seiner Verbündeten und Freunde und kehrte mit großer Genugtuung nach Hastināpura zurück, gestärkt durch die militärische Unterstützung, die er sich gesichert hatte.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how the pursuit of power and military advantage can generate exhilaration and social reinforcement among allies, even when the broader course is ethically compromised. It shows the momentum of war preparations: success in securing forces breeds confidence and collective enthusiasm, which can further entrench a path away from reconciliation.
After obtaining military support (contextually, an akṣauhiṇī from Kṛtavarman), Duryodhana, surrounded by a fearsome army, departs joyfully and returns toward Hastināpura, encouraging and energizing his friends and allies along the way.