Shloka 32
भीष्म–जामदग्न्यसंवादः (Amba-prasaṅga and Kurukṣetra Dvandva Declaration) / Bhishma–Jamadagnya Dialogue
ततो<न्यद् धनुरादाय राम: क्रोधसमन्वितः । हेमपुड्खान् सुनिशिताअ्शरांस्तान् हि ववर्ष सः,तब क्रोधमें भरे हुए परशुरामजीने दूसरा धनुष लेकर सोनेकी पाँखोंसे सुशोभित अत्यन्त तीखे बाणोंकी वर्षा आरम्भ की
tato 'nyad dhanur ādāya rāmaḥ krodha-samanvitaḥ | hema-puṅkhān su-niśitān śarāṁs tān hi vavarṣa saḥ ||
Dann nahm Rāma (Paraśurāma), vom Zorn erfüllt, einen anderen Bogen zur Hand und begann, jene Pfeile wie einen Regen niedergehen zu lassen—äußerst scharf geschliffen und mit goldener Befiederung geschmückt.
राम उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how krodha (anger) rapidly intensifies violence: skill and strength, when driven by wrath, tend to multiply harm and push a dispute toward uncontrolled escalation rather than dharmic restraint.
Paraśurāma, enraged, switches to another bow and unleashes a volley of extremely sharp arrows with golden fletching, signaling a heightened phase of the confrontation.