अम्बा–राम–भीष्म संवादः
Amba–Rama–Bhishma Dialogue on Vow and Refuge
महाराज भरतनन्दन! फिर उन वेदवादी मुनियोंको साथ ले परशुरामजी राजकन्या अम्बाके साथ कुरक्षेत्रमें आये ।।
nyaviśanta tataḥ sarve parigṛhya sarasvatīm | tāpasās te mahātmāno bhṛguśreṣṭha-puraskṛtāḥ ||
Dann nahmen all jene großherzigen Asketen am Ufer der Sarasvatī Zuflucht und ließen sich dort für die Nacht nieder, wobei sie den Vornehmsten der Bhṛgu — Paraśurāma — an ihre Spitze stellten. Im Erzählzusammenhang ist dies eine bewusst gesetzte, am Dharma ausgerichtete Rast: Die Schar erreicht Kurukṣetra nicht in Hast oder Feindseligkeit, sondern unter der Führung verehrter Weiser und wählt das heilige Flussufer als angemessenen Ort für Beratung und Selbstzucht, ehe es zur entscheidenden Handlung in Ambās Sache kommt.
राम उवाच
The verse underscores dharmic conduct through restraint and reverence: even amid a charged dispute, the party proceeds under the leadership of a revered sage and chooses a sacred, peaceful setting (the Sarasvatī’s bank) for lodging and deliberation, implying that right action should be grounded in sanctity, counsel, and self-control rather than impulsive force.
After arriving in the Kurukṣetra region with Ambā and accompanying Veda-versed ascetics, Paraśurāma leads the group to the Sarasvatī. There, the sages encamp for the night on the riverbank, with Paraśurāma placed at the forefront as their guide.