ययातिदौहित्रपुण्यसमुच्चयः | Yayāti and the Grandsons’ Consolidation of Merit
मातामहं नृपतयस्तारयन्तो दिवदश्ष्युतम् । तब उन सभी राजाओंने अपनी माताके चरणोंमें मस्तक रखकर प्रणाम किया और स्वर्गभ्रष्ट नानाको भी नमस्कार करके अपने उच्च, अनुपम और स्नेहपूर्ण स्वरसे पृथ्वीको प्रतिध्वनित करते हुए उन्हें तारनेके उद्देश्यसे उनसे कुछ कहनेका विचार किया ।।
nārada uvāca |
ātamāhaṁ nṛpatayas tārayanto divadacyutam |
atha tasmād upagato gālavopy āha pārthivam |
tapaso me ’ṣṭabhāgena svargam ārohatāṁ bhavān |
Nārada sprach: Jene Könige, die ihren mütterlichen Großvater, der aus dem Himmel gefallen war, erlösen wollten, neigten das Haupt zu den Füßen ihrer Mutter und erwiesen auch dem aus der Himmelswelt herabgesunkenen Großvater Verehrung. Dann, mit erhobenen Stimmen, unvergleichlich an Süße und Zuneigung, als ließen sie die Erde widerhallen, fassten sie den Entschluss, zu ihm zu sprechen, um ihn wieder aufzurichten. Da kam der Weise Gālava aus dem Wald herbei und sagte zum König: „O großer König, nimm den achten Teil meiner Askese (tapas) und steige durch ihre Kraft in die Himmelswelt empor.“
नारद उवाच
The passage highlights dharma expressed as gratitude and responsibility toward elders: the kings seek to redeem their fallen ancestor, and Galava exemplifies compassion by offering a share of his ascetic merit, implying that spiritual power is meant to uplift others, not merely oneself.
Narada describes kings honoring their mother and their heaven-fallen maternal grandfather and preparing to speak with the intent to restore him; at that moment, the sage Galava arrives and tells the king to take one-eighth of his tapas so the king may ascend to heaven.