Shloka 16
Saṃsāra-mārga-vistaraḥ
Vidura’s Expanded Account of the Path
संसारे भ्रमतां राजन् दुःखमेतद्धि जायते,राजन! संसारमें भटकनेवालोंको यह दु:ख प्राप्त होता ही है; अतः विज्ञ पुरुषको इस संसारबन्धनकी निवृत्तिके लिये अवश्य यत्न करना चाहिये। इस विषयमें कदापि उपेक्षा नहीं करनी चाहिये; नहीं तो यह संसार सैकड़ों शाखाओंमें फैलकर बहुत बड़ा हो जाता है
saṃsāre bhramatāṃ rājan duḥkham etad dhi jāyate | tasmād vijñaḥ pumān loke saṃsārabandhananivṛttaye niyataṃ yateta | asmin viṣaye kadācid api na pramādam ācaret | anyathā ayaṃ saṃsāraḥ śākhāśatair vistṛtya mahān bhavati ||
Vidura sprach: „O König, bei denen, die im Kreislauf des Daseins umherirren, entsteht dieses Leid unweigerlich. Darum muss der Einsichtige gewiss danach streben, sich von der Fessel des Saṃsāra zu lösen. In dieser Sache darf man niemals nachlässig sein; sonst verzweigt sich die weltliche Verstrickung in hundert Äste und wächst ins Unermessliche.“
विदुर उवाच
Educational Q&A
Suffering is an inevitable result of wandering in saṃsāra; therefore one must actively and consistently strive for release from worldly bondage, avoiding negligence that allows attachments and complications to multiply.
In the Stree Parva’s grief-filled aftermath of the war, Vidura addresses the king with counsel: he interprets worldly distress as a natural consequence of saṃsāra and urges vigilant effort toward detachment and liberation rather than complacency.