Shloka 5
धृतराष्ट्रस्य उपालम्भः तथा पाण्डव-समाश्वासनम् | Dhṛtarāṣṭra Reproved and the Pāṇḍavas Consoled
स गज्जमनु वृन्दानि स्त्रीणां भरतसत्तम । कुररीणामिवार्तानां क्रोशन्तीनां ददर्श ह,भरतश्रेष्ठ! गंगातटपर पहुँचकर युधिष्ठिरने कुररीकी तरह आर्तस्वरसे विलाप करती हुई स्त्रियोंके कई दल देखे
sa gajjam anu vṛndāni strīṇāṃ bharatasattama | kurarīṇām ivārtānāṃ krośantīnāṃ dadarśa ha ||
Vaiśampāyana sprach: O Bester der Bharatas, er sah Scharen von Frauen laut wehklagen—schreiend vor Qual wie bedrängte Fischadler—und mit durchdringenden Stimmen jammern. Die Szene legt die menschlichen Kosten des Krieges offen: Das Nachspiel des Schlachtfeldes wird nicht nur an gefallenen Kriegern gemessen, sondern an der Trauer der Zurückgebliebenen.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical and human consequences of war: victory and heroism are overshadowed by the suffering of innocents, urging compassion and sober reflection on dharma in the wake of violence.
The narrator describes the protagonist witnessing many groups of women crying out in anguish, their lament compared to the plaintive cries of kurarī birds—an image that intensifies the atmosphere of bereavement in the Strī Parva.