Shloka 23
Adhyāya 33 — Yudhiṣṭhira’s Post-Conflict Remorse and Inquiry on Āśrama Discipline (शोक-विमर्शः, आश्रम-जिज्ञासा)
जैसे लोहार या बढ़ईका बनाया हुआ यन्त्र सदा उसके चालकके अधीन रहता है, उसी प्रकार यह सारा जगत् कालयुक्त कर्मकी प्रेरणासे ही सचेष्ट हो रहा है ।।
vyāsa uvāca | yathā lohakāraḥ sūtrakāraḥ vā kṛtaṃ yantraṃ sadā tasya cālakasyādhīnaṃ tiṣṭhati, tathā idaṃ sarvaṃ jagat kālayukta-karma-preraṇayāiva saceṣṭaṃ bhavati || puruṣasya hi dṛṣṭvemām utpattim animittataḥ | yadṛcchayā vināśaṃ ca śoka-harṣāv anarthakau ||
Vyāsa sprach: Wie ein Gerät, das ein Schmied oder ein Zimmermann gefertigt hat, stets der Hand dessen untersteht, der es bedient, so wird auch diese ganze Welt nur durch den Anstoß des mit kāla, der Zeit, verbundenen Karma in Bewegung gesetzt. Sieht man, dass die Geburt eines Menschen ohne erkennbaren Grund entsteht und dass auch der Untergang plötzlich durch bloßen Zufall eintritt, dann werden Trauer und Jubel gegenstandslos.
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse teaches equanimity: since worldly events proceed under the prompting of Time and the momentum of action, and since birth and death appear to occur without a clearly graspable cause, excessive grief or elation is ethically unhelpful; one should act rightly while remaining inwardly steady.
In the didactic discourse of the Śānti Parva, Vyāsa offers a philosophical analogy—like a machine controlled by its operator—to explain how the world’s activity is driven by Kāla and karma, advising the listener to abandon futile emotional extremes.