Shloka 23
Nāmānirukta of Nārāyaṇa (Keśava–Viṣṇu–Vāsudeva) and the Rudra–Nārāyaṇa Unity Theme
भीष्मजी कहते हैं--युधिष्ठिर! नारदजीकी बात सुनकर परम धर्मज्ञ व्यासजीने “बहुत अच्छा” कहकर उनकी आज्ञा स्वीकार की और हर्षमें भरकर वे वेदाभ्यासरूपी व्रतका दृढ़तापूर्वक पालन करने लगे ।।
bhīṣma uvāca— yudhiṣṭhira! nāradasya vacaḥ śrutvā paramadharmajño vyāsaḥ “sādhu” iti uktvā tasyājñāṃ pratijagrāha, harṣeṇa ca samāviṣṭaḥ san vedābhyāsarūpaṃ vrataṃ dṛḍhatayā samācacāra. śukena saha putreṇa vedābhyāsam athākarot; svareṇoccaiḥ sa śaikṣyeṇa lokān āpūrayann iva.
Bhishma sprach: „Yudhishthira, nachdem Vyasa — der höchste Kenner des Dharma — Naradas Worte vernommen hatte, billigte er sie mit den Worten: ‚Wohl gesprochen‘, und nahm Naradas Weisung an. Von Freude erfüllt, übernahm er mit festem Entschluss das Gelübde, das in der disziplinierten Übung des Veda-Studiums und der Rezitation besteht. Dann begann er zusammen mit seinem Sohn Shuka die vedische Wiederholung; laut chantend, in den rechten Tonhöhen und nach den Regeln der śikṣā (Laut- und Akzentlehre), schien er die drei Welten mit diesem Klang zu erfüllen.“
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage highlights dharma as disciplined learning and faithful practice: a wise person accepts sound instruction, undertakes a vow of study with steadiness, and preserves sacred knowledge through correct recitation (svara, śikṣā), showing that ethical life includes rigorous self-training and reverence for tradition.
Bhishma narrates that Narada advises Vyasa; Vyasa approves and accepts the directive, then joyfully begins a firm observance of Vedic study. He recites the Vedas together with his son Shuka, chanting aloud with proper accents, as if the sound pervades the three worlds.