Shloka 7
Śānti-parva 206: Guṇa-hetu Moha, Kāma-krodha Chain, Indriya-utpatti, and Nirodha
फल कर्मात्मकं विद्यात् कर्म ज्ञेयात्मकं तथा । ज्ञेयं ज्ञानात्मकं विद्याज्ज्ञानं सदसदात्मकम्,इस प्रकार फलको कर्मस्वरूप समझे। कर्मको जाननेमें आनेवाले पदार्थोंका रूप समझे और ज्ञेयको ज्ञानरूप समझे तथा ज्ञानका स्वरूप कार्य और कारण जाने
phalaṁ karmātmakaṁ vidyāt karma jñeyātmakaṁ tathā | jñeyaṁ jñānātmakaṁ vidyāj jñānaṁ sad-asad-ātmakam ||
Bhīṣma sprach: „Man soll erkennen, dass das ‚Ergebnis‘ von der Natur der Handlung ist; und dass die Handlung wiederum von der Natur dessen ist, was zu erkennen ist (das Feld der erkennbaren Gegenstände). Das Erkennbare ist von der Natur des Wissens. Das Wissen selbst hat einen zweifachen Charakter: Es steht sowohl mit dem Seienden als auch mit dem Nichtseienden in Verbindung (Ursache und Wirkung; Erscheinung und ihr vorheriger Zustand). So sieht man, wenn man das Ergebnis über die Handlung bis zum Wissen zurückverfolgt, wie ethische Verantwortung und rechte Einsicht miteinander verflochten sind.“
भीष्म उवाच