Shloka 36
इष्टापूर्तेन दानेन धर्मेण सुकृतेन च । अद्याहं सर्वपञ्चालान् वासुदेवस्य पश्यत:,'प्रभो! मैं सत्यकी शपथ खाकर जो कह रहा हूँ, मेरी इस बातको सुनो। मैं अपने इष्ट, आपूर्त, दान, धर्म तथा अन्य शुभ कर्मोकी शपथ खाकर प्रतिज्ञा करता हूँ कि आज श्रीकृष्णके देखते-देखते सम्पूर्ण पांचालोंको सभी उपायोंद्वारा यमराजके लोकमें भेज दूँगा। महाराज! इसके लिये तुम मुझे आज्ञा दे दो”
iṣṭāpūrtena dānena dharmeṇa sukṛtena ca | adyāhaṃ sarvapañcālān vāsudevasya paśyataḥ ||
Sañjaya sprach: „Bei dem Verdienst meiner Opfer und öffentlichen Wohltaten, bei meinen Gaben, beim Dharma und bei jeder guten Tat, die ich vollbracht habe, schwöre ich: Heute—vor Vasudevas eigenen Augen—werde ich alle Pāñcālas mit allen Mitteln in Yamas Reich senden.“
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the cultural weight of oaths sworn on one’s accumulated merit (iṣṭa, āpūrta, dāna, dharma, sukṛta). It also exposes an ethical tension: invoking righteousness and merit to authorize a vow of mass killing shows how dharma-language can be used to intensify warlike resolve, inviting reflection on the proper use (or misuse) of moral capital.
In the midst of the Kurukṣetra war, a warrior (as reported by Sañjaya) makes a fierce vow: in Kṛṣṇa’s presence he will destroy the Pāñcālas and send them to Yama’s realm. The statement functions as a public challenge and a declaration of intent, escalating the conflict and signaling imminent violence against the Pāñcāla forces.