Shloka 34
Duryodhana’s Post-Duel Lament and Instructions (भग्नसक्थस्य विलापः)
प्रविश्य नगरं वीरो रथघोषेण नादयन्,नगरमें प्रविष्ट होकर वीर श्रीकृष्ण अपने रथके गम्भीर घोषसे सम्पूर्ण दिशाओंको प्रतिध्वनित करने लगे। धृतराष्ट्रको उनके आगमनकी सूचना दी गयी और वे अपने उत्तम रथसे उतरकर मनमें दीनता न लाते हुए धृतराष्ट्रके महलमें गये
vaiśampāyana uvāca | praviśya nagaraṃ vīro rathaghoṣeṇa nādayan | dhṛtarāṣṭraṃ tasya āgamanasya sūcitaṃ babhūva | sa ca uttamāt rathāt avatīrya manasi dīnatāṃ na nidhāya dhṛtarāṣṭrasya prāsādaṃ jagāma |
Vaiśaṃpāyana sprach: Als der heldenhafte Kṛṣṇa die Stadt betrat, ließ er die Himmelsrichtungen vom tiefen Dröhnen seines Wagens widerhallen. Dhṛtarāṣṭra wurde von seiner Ankunft unterrichtet; und Kṛṣṇa, von seinem vortrefflichen Wagen herabsteigend, begab sich in Dhṛtarāṣṭras Palast, ohne der Niedergeschlagenheit Raum in seinem Geist zu geben—Würde und Zielbewusstsein wahrend selbst in den Trümmern des Krieges.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in the aftermath of catastrophic war, one should act with steadiness and self-respect: Kṛṣṇa does not succumb to dīnatā (dejection) but proceeds with composure to engage the grieving king, suggesting ethical firmness and purposeful action in crisis.
Kṛṣṇa enters the city, his chariot’s deep sound echoing in all directions. Dhṛtarāṣṭra is informed of Kṛṣṇa’s arrival, and Kṛṣṇa dismounts and goes to the king’s palace, maintaining inner resolve rather than showing discouragement.