Shloka 15
Plakṣaprasravaṇa–Kārapacana tīrtha-varṇana and Nārada’s war briefing (Śalya-parva, Adhyāya 53)
ततस्तम भ्यनुज्ञाप्य प्रह्ृष्टेनान्तरात्मना । जगाम त्रिदिवं भूय: क्षिप्रं बलनिषूदन:,तब राजा कुरने इन्द्रसे कहा--'देवराज! ऐसा ही हो” तदनन्तर कुरुसे विदा ले बलसूदन इन्द्र फिर शीघ्र ही प्रसन्नचित्तसे स्वर्गलोकमें चले गये
tatas tam abhyanujñāpya prahṛṣṭenāntarātmanā | jagāma tridivaṃ bhūyaḥ kṣipraṃ balanīṣūdanaḥ ||
Daraufhin, nachdem er von ihm die Erlaubnis erhalten hatte, zog Indra — der Bezwinger Bala’s — mit innerlich erfreutem Herzen eilends abermals nach Tridiva, in die himmlische Welt. Die Stelle vermittelt die Ethik eines rechten Abschlusses von Rat und Auftrag: Ist die Zustimmung erteilt, soll man sich klar, wohlwollend und gefasst trennen, ohne Anhaftung oder Unruhe.
राम उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic conduct in relationships of counsel and authority: once permission is granted and the matter is settled, one should depart promptly and peacefully, maintaining inner clarity and goodwill.
After receiving assent/leave, Indra—called the slayer of Bala—feels inward joy and quickly returns again to heaven (tridiva), marking the conclusion of an exchange and his withdrawal from the scene.