Shloka 64
Indratīrtha–Ādityatīrtha: Balarāma’s Ritual Bathing, Dāna, and Sacred-Historical Recollections
जनमेजयने पूछा--भगवन्! शोभामयी श्रुतावतीकी माता कौन थी और वह कहाँ पली थी? यह मैं सुनना चाहता हूँ। विप्रवर! इसके लिये मेरे मनमें बड़ी उत्कण्ठा हो रही है। वैशम्पायन उवाच भरद्वाजस्य विद्रष्षे: स्कन्ने रेतो महात्मन:
janamejayena pṛṣṭaḥ—bhagavan! śobhāmayī śrutāvatīkī mātā kaun thī, sā ca kutra palitā? etat śrotum icchāmi. vipravara! asya me manasi mahān utkaṇṭhā jāyate. vaiśampāyana uvāca—bharadvājasya vidraṣṭuḥ skanne reto mahātmanaḥ…
Janamejaya fragte: „Ehrwürdiger, wer war die Mutter der strahlenden Śrutāvatī, und wo wurde jene schöne Frau großgezogen? Ich wünsche es zu hören. O Bester der Brahmanen, ein großes Verlangen ist in meinem Herzen erwacht, dies zu erfahren.“ Vaiśampāyana erwiderte: „Höre: Vom großherzigen Seher Bharadvāja, als sein Same sich ergoss…“
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the traditional epic method of ethical-historical learning: sincere inquiry (utkaṇṭhā) directed to a qualified teacher (vipravara) becomes the doorway to understanding lineage, responsibility, and the hidden causes behind later events.
King Janamejaya asks the narrator Vaiśampāyana about Śrutāvatī—specifically her mother and upbringing. Vaiśampāyana begins the backstory by introducing the origin connected with the sage Bharadvāja, indicating a forthcoming account of conception and lineage.