Shloka 63
Indratīrtha–Ādityatīrtha: Balarāma’s Ritual Bathing, Dāna, and Sacred-Historical Recollections
तपसोग्रेण तं लब्ध्वा तेन रेमे सहाच्युत । प्रजानाथ! पावन सुगंधसे युक्त पवित्र वायु चलने लगी। शुभलक्षणा श्रुतावती अपने शरीरको त्यागकर इन्द्रकी भार्या हो गयी। अच्युत! वह अपनी उग्र तपस्यासे इन्द्रको पाकर उनके साथ रमण करने लगी ।। ६२ $ ।। जनमेजय उवाच का तस्या भगवन् माता क्व संवृद्धा च शो भना | श्रोतुमिच्छाम्यहं विप्र परं कौतूहलं हि मे
janamejaya uvāca |
kasya bhagavan mātā kva saṁvṛddhā ca śobhanā |
śrotum icchāmy ahaṁ vipra paraṁ kautūhalaṁ hi me ||
Nachdem sie ihn durch strenge Askese erlangt hatte, erfreute sie sich an seiner Seite. O Herr der Menschen, ein heiliger Wind, erfüllt von reinigendem Wohlgeruch, begann zu wehen. Śrutāvatī, von glückverheißenden Zeichen, legte ihren Leib ab und wurde Indras Gemahlin. O Acyuta, durch die Macht ihrer harten Tapas gewann sie Indra und schwelgte in seiner Gemeinschaft. — Da sprach Janamejaya: „Ehrwürdiger, wer war ihre Mutter, und wo wuchs jene schöne Frau heran? O Brahmane, ich wünsche es zu hören, denn groß ist meine Neugier.“
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a listener’s dharmic approach to knowledge: respectful questioning of a qualified teacher (vipra) and a desire to understand origins and context before judging events or characters.
Janamejaya interrupts the ongoing account to ask for background details—specifically the woman’s parentage and upbringing—so the story can be understood with fuller context.