Shloka 8
Vasiṣṭhāpavāha: Sarasvatī’s Diversion and Viśvāmitra’s Curse (वसिष्ठापवाहः)
अयाचत पशाून् दाल्भ्य: स चैनं रुषितो5ब्रवीत् । यदृच्छया मृता दृष्टवा गास्तदा नृपसत्तम:,क्रोधेन महता5<विष्टो धर्मात्मा वै प्रतापवान् | वैशम्पायनजी कहते हैं--राजन! ब्राह्मणत्वकी प्राप्ति करानेवाले उस तीर्थसे प्रस्थित होकर यदुनन्दन बलरामजी “अवाकीर्ण' तीर्थमें गये, जहाँ आश्रममें रहते हुए महातपस्वी धर्मात्मा एवं प्रतापी दलभपुत्र बकने महान् क्रोधमें भरकर घोर तपस्याद्वारा अपने शरीरको सुखाते हुए विचित्रवीर्यकुमार राजा धृतराष्ट्रके राष्ट्रका होम कर दिया था
vaibamp01yana uv01ca |
ay01cata pab6bn d01lbhy 25 sa caina 43 ru 63ito 'brav2bt |
yad 5bcchay01 m 5bt01 d 5b 63 6dv01 g01s tad01 n 5bpasattama 25 |
krodhena mahat01vi 63 6do dharm01tm01 vai prat01pav01n ||
Vaiśampāyana sprach: Dālbya bat um Rinder; doch der andere, erzürnt, redete ihn an. Als der beste der Könige sah, dass die Kühe bloß durch Zufall verendet waren, wurde jener rechtschaffene und mächtige Asket von großem Zorn ergriffen. Die Stelle zeigt, dass, wenn der Zorn überhandnimmt, selbst ein Mensch des Dharma zu harten Worten und zerstörerischem Entschluss getrieben werden kann—mit schweren Folgen.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that anger can overpower even a dharmic and powerful person, leading to harsh speech and potentially harmful actions; ethical steadiness requires mastery over krodha, especially when events occur by mere chance.
D01lbhya requests cattle, but the other party responds in anger. Seeing that the cows have died accidentally, the righteous yet formidable figure becomes intensely enraged, marking the beginning of a conflict driven by misfortune and uncontrolled emotion.