Shloka 56
Vasiṣṭhāpavāha: Sarasvatī’s Diversion and Viśvāmitra’s Curse (वसिष्ठापवाहः)
पशूनेतानहं त्यक्त्वा भिक्षिष्ये राजसत्तमम् | राजन! वहाँ महर्षियोंने पांचालोंसे इक्कीस बलवान् और नीरोग बछड़े प्राप्त किये। तब उनमेंसे दल्भपुत्र बकने अन्य सब ऋषियोंसे कहा--“आपलोग इन पशुओंको बाँट लें। मैं इन्हें छोड़कर किसी श्रेष्ठ राजासे दूसरे पशु माँग लूँगा'
paśūn etān ahaṃ tyaktvā bhikṣiṣye rājasattamam | rājan! tatra maharṣibhiḥ pāñcālebhya ekaviṃśatiḥ balavanto nīrogāś ca vatsāḥ prāptāḥ | tataḥ tebhyo dalbhaputro bako 'nyeṣāṃ sarveṣāṃ ṛṣīṇāṃ provāca—“yūyaṃ paśūn imān vibhajadhvam | aham etān parityajya kañcid vararājaṃ gatvā 'nyān paśūn yāciṣye” |
Vaiśampāyana sagte: „Diese Tiere lasse ich beiseite und werde beim besten der Könige betteln gehen.“ O König, dort erhielten die großen Seher von den Pāñcālas einundzwanzig Kälber, stark und frei von Krankheit. Da sprach Baka, der Sohn Dalbhas, zu allen übrigen ṛṣi: „Teilt diese Tiere unter euch. Ich verzichte auf sie und werde, zu einem vortrefflichen König gehend, um anderes Vieh bitten.“
वैशम्पायन उवाच