Shloka 16
Saptasārasvata-tīrtha-prasaṅgaḥ | The Saptasārasvata Pilgrimage Account and the Maṅkaṇaka Narrative
सरस्वत्या: शुभे तीर्थे विदिता वै महात्मना । तस्य नाम्ना च तत् तीर्थ गर्गस्रोत इति स्मृतम्,जनमेजय! वहाँ तपस्यासे पवित्र अन्तःकरणवाले महात्मा वृद्ध गर्गने सरस्वतीके उस शुभ तीर्थमें कालका ज्ञान, कालकी गति, ग्रहों और नक्षत्रोंक उलट-फेर, दारुण उत्पात तथा शुभ लक्षण--इन सभी बातोंकी जानकारी प्राप्त कर ली थी। उन्हींके नामसे वह तीर्थ गर्गस्रोत कहलाता है
vaiśampāyana uvāca |
sarasvatyāḥ śubhe tīrthe viditā vai mahātmanā |
tasya nāmnā ca tat tīrtha gargasrota iti smṛtam, janamejaya ||
Vaiśampāyana sprach: „O Janamejaya, an der glückverheißenden heiligen Furt der Sarasvatī erkannte der große Weise vieles Verborgene. Und jener heilige Ort wurde nach seinem eigenen Namen als ‘Gargasrota’—der Strom (oder die Strömung) des Garga—überliefert.“
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse presents a Mahābhārata ideal: sacred knowledge is linked to purity and tapas, and a tīrtha gains enduring sanctity and identity through the realized insight of a great sage—hence the place is remembered by his name.
Vaiśampāyana continues describing holy places connected with the Sarasvatī. He tells Janamejaya that at an auspicious Sarasvatī tīrtha a great sage attained knowledge, and the site became known traditionally as “Gargasrota,” named after him.