Bhīma–Duryodhana Gadāyuddha Saṃkalpa
Resolve for the Mace Duel
युधिष्ठिर बोले--सुयोधन! सौभाग्यकी बात है कि तुम भी क्षत्रिय-धर्मको जानते हो। महाबाहो! यह जानकर प्रसन्नता हुई कि अभी तुम्हारा विचार युद्ध करनेका ही है। कुरुनन्दन! तुम शूरवीर हो और युद्ध करना जानते हो--यह हर्ष और सौभाग्यकी बात है ।। यस्त्वमेको हि नः सर्वान् संगरे योद्धुमिच्छसि । एक एकेन संगम्य यत् ते सम्मतमायुधम्
yudhiṣṭhira uvāca |
yastvameko hi naḥ sarvān saṅgare yoddhumicchasi |
eka ekena saṅgamya yat te sammatam āyudham ||
Yudhiṣṭhira sprach: „Suyodhana! Glückselig ist es, dass auch du das Kṣatriya-Dharma kennst. O Mächtigarmiger, es erfreut mich zu wissen, dass dein Sinn noch immer allein auf den Kampf gerichtet ist. O Sprössling der Kurus, du bist ein Held und verstehst das Kriegshandwerk – das ist Grund zur Freude und ein gutes Zeichen. Da du, ganz allein, im Gefecht gegen uns alle kämpfen willst, so tritt uns denn einem nach dem andern entgegen und wähle die Waffe, die du für angemessen hältst.“
युधिछिर उवाच
The verse highlights kṣatriya-dharma: courage and willingness to fight must be paired with a sense of propriety—here expressed as agreeing to a regulated, one-on-one engagement with a chosen weapon, emphasizing honor and fairness even in war.
Yudhiṣṭhira addresses Suyodhana (Duryodhana), acknowledging his readiness for battle and responding to his bold stance by proposing single combats—one warrior at a time—allowing Duryodhana to select the weapon he considers acceptable.