Shloka 9
Adhyāya 21 — Duryodhanasya bāṇavarṣaḥ
Duryodhana’s Arrow-Storm and the Dust-Obscured Engagements
तमायान्तं महाबाहुं प्रवपन्तं शितान् शरान् । जवेनाभ्यपतद् धीमान् हार्दिक्य: शिनिपुजड्भवम्,तीखे बाणोंकी वर्षा करते हुए शिनिपौत्र महाबाहु सात्यकिको आते देख बुद्धिमान् कृतवर्मा बड़े वेगसे उनका सामना करनेके लिये आ पहुँचा
tam āyāntaṃ mahābāhuṃ pravapantaṃ śitān śarān | javena abhyapatad dhīmān hārdikyaḥ śinipuṇḍbhavam ||
Sañjaya sprach: Als der weise Kṛtavarmā, Sohn des Hṛdīka, sah, wie Sātyaki, der Großarmige aus Śinis Geschlecht, heranstürmte und scharfe Pfeile wie Regen niedergehen ließ, eilte er mit großer Geschwindigkeit herbei, um ihn zu stellen. Die Szene betont den unerbittlichen Schwung der Schlacht: Tapferkeit und Pflicht treiben die Krieger, Kraft mit Kraft zu beantworten, während die ethische Last der Gewalt in jeder Begegnung mitschwingt.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ethos in wartime: when an opponent advances with lethal intent, a warrior bound by duty responds decisively. It implicitly points to the tension between strategic necessity and the moral gravity of violence.
Sātyaki advances while raining sharp arrows; Kṛtavarmā, described as wise and swift, charges forward to meet and oppose him, setting up a direct clash between the two warriors.