Shloka 62
धृतराष्ट्रविलापः — Dhṛtarāṣṭra’s Lament and Inquiry (Śalya-parva, Adhyāya 2)
यदब्रवीत् स धर्मात्मा विदुरो दीर्घदर्शिवान् | तत्तथा समनुप्राप्तं वचनं सत्यवादिन:,दूरदर्शी धर्मात्मा विदुरने पहले जो कुछ कहा था, वह सब उसी रूपमें सामने आया है। सत्यवादी महात्माका वचन सत्य होकर ही रहा
yad abravīt sa dharmātmā viduro dīrghadarśivān | tat tathā samanuprāptaṃ vacanaṃ satyavādinaḥ ||
Vaiśampāyana sprach: Alles, was Vidura, der Rechtschaffene und Weitblickende, einst gesagt hatte, ist nun genau so eingetroffen. Das Wort jener großen Seele, die die Wahrheit sprach, hat sich in der Wirklichkeit als wahr erwiesen.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the moral authority of truthful, dharma-grounded counsel: a person who speaks truth with foresight (like Vidura) sees events as they truly unfold, and reality ultimately confirms such ethical insight.
The narrator Vaiśampāyana remarks that earlier warnings and counsel given by Vidura—known for righteousness and long-range vision—are now being fulfilled exactly, as the consequences of the Kurus’ choices manifest in the unfolding war.