Śiśupāla-nigraha-prastāva: Yudhiṣṭhira’s Conciliation and Bhīṣma’s Defense of Kṛṣṇa
Book 2, Chapter 35
भीष्म द्रोणं कृप॑ द्रौणिं दुर्योधनविविंशती । अस्मिन् यज्ञे भवन्तों मामनुगृह्नन्तु सर्वश:,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! पितामह भीष्म तथा गुरु द्रोणाचार्य आदिकी अगवानी करके युधिष्ठिरने उनके चरणोंमें प्रणाम किया और भीष्म, द्रोण, कृप, अश्व॒त्थामा, दुर्योधन और विविंशतिसे कहा--“'इस यज्ञमें आपलोग सब प्रकारसे मुझपर अनुग्रह करें
vaiśampāyana uvāca — bhīṣmaṃ droṇaṃ kṛpaṃ drauṇiṃ duryodhana-viviṃśatī | asmin yajñe bhavanto mām anugṛhṇantu sarvaśaḥ ||
Vaiśampāyana sprach: An Bhīṣma, Droṇa, Kṛpa, Droṇi (Aśvatthāmā), Duryodhana und Viviṃśati gewandt, bat Yudhiṣṭhira ehrerbietig: „In diesem Opfer möget ihr alle mir in jeder Hinsicht eure Gunst erweisen.“ Der Augenblick betont das ethische Gewicht, selbst bei angespannten Familienbindungen die Billigung und das Wohlwollen der Ältesten zu suchen.
वैशम्पायन उवाच
Even when relationships are politically tense, dharmic conduct emphasizes honoring elders and seeking their goodwill for a public rite; legitimacy and moral order are reinforced through respectful request for sanction and support.
In the context of a sacrifice being undertaken, Yudhiṣṭhira addresses prominent Kuru elders and princes—Bhīṣma, Droṇa, Kṛpa, Aśvatthāmā, Duryodhana, and Viviṃśati—asking them to favor and support him fully in the ritual.