Shloka 8
Kṛṣṇasya Khāṇḍavaprasthāt Dvārakā-prayāṇaḥ | Krishna’s Departure for Dvārakā
ववन्दे च यथान्यायं धौम्यं पुरुषसत्तम: । द्रौपदी सान्त्वयित्वा च आमन्त्रय च जनार्दन:,पुरुषोत्तम श्रीकृष्णने यथोचित रीतिसे धौम्यजीको प्रणाम किया और द्रौपदीको सान्त्वना दे उसकी अनुमति लेकर वे अर्जुनके साथ अन्य भाइयोंके पास गये। पाँचों भाई पाण्डवोंसे घिरे हुए विद्वान् एवं बलवान् श्रीकृष्ण देवताओंसे घिरे हुए इन्द्रकी भाँति सुशोभित हुए
vavande ca yathānyāyaṃ dhaumyaṃ puruṣasattamaḥ | draupadīṃ sāntvayitvā ca āmantarya ca janārdanaḥ ||
Vaiśaṃpāyana sprach: Der Beste der Männer (Śrī Kṛṣṇa) erwies Dhaumya nach rechter Sitte die gebührende Ehrerbietung. Dann tröstete er Draupadī und zog, mit ihrer Erlaubnis, als Janārdana fort, um zu den übrigen Brüdern zu gehen. Die Szene betont Anstand und Dharma: Selbst der höchste Held handelt innerhalb sozialer und ethischer Angemessenheit—er ehrt den Priester, lindert das Leid und bittet um Zustimmung, bevor er weitergeht.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic conduct in action: honouring rightful authority (the priest Dhaumya), offering compassion to the distressed (Draupadī), and observing propriety by taking leave/permission before proceeding—showing that greatness is expressed through disciplined ethics and courtesy.
Vaiśaṃpāyana narrates that Kṛṣṇa respectfully salutes Dhaumya, consoles Draupadī, and then—after taking leave—goes onward to meet the other brothers (the Pāṇḍavas), continuing the unfolding events in the Sabha Parva setting.