Shloka 7
Kṛṣṇasya Khāṇḍavaprasthāt Dvārakā-prayāṇaḥ | Krishna’s Departure for Dvārakā
तामनुज्ञाय वार्ष्णेय: प्रतिनन्द्य च भामिनीम् । ददर्शानन्तरं कृष्णां धौम्यं चापि जनार्दन:,भामिनी सुभद्राको प्रसन्न करके उससे जानेकी अनुमति लेकर वृष्णिकुलभूषण जनार्दन द्रौपदी तथा धौम्यमुनिसे मिले
tām anujñāya vārṣṇeyaḥ pratinandya ca bhāminīm | dadarśānantaraṃ kṛṣṇāṃ dhaumyaṃ cāpi janārdanaḥ ||
Vaiśaṃpāyana sprach: Nachdem er ihre Erlaubnis erhalten und sich höflich von der beherzten Dame (Subhadrā) verabschiedet hatte, ging Vārṣṇeya Janārdana (Kṛṣṇa) weiter, um Kṛṣṇā (Draupadī) und den Weisen Dhaumya zu treffen. Die Erzählung betont rechtes Benehmen: Selbst ein so Mächtiger wie Kṛṣṇa handelt ehrerbietig, bittet um Zustimmung und nimmt mit gebührender Höflichkeit Abschied, ehe er anderen Pflichten nachgeht.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic social conduct: one should seek permission, acknowledge others respectfully, and proceed without disregard—showing that courtesy and consent are integral to righteous behavior.
Kṛṣṇa, after receiving Subhadrā’s leave and greeting her, goes on to meet Draupadī and the sage Dhaumya, indicating a transition from one respectful interaction to the next within the unfolding courtly events.