Shloka 32
Kṛṣṇasya Khāṇḍavaprasthāt Dvārakā-prayāṇaḥ | Krishna’s Departure for Dvārakā
विसृज्य सुहृद: सर्वान् भ्रातृन् पुत्रांश्च धर्मराट् । मुमोद पुरुषव्याप्रो द्रौपद्या सहितो नूप,राजन! वहाँ पुरुषसिंह धर्मराजने समस्त सुहृदों, भाइयों और पुत्रोंको विदा करके राजमहलमें द्रौपदीके साथ बैठकर प्रसन्नताका अनुभव किया
vaiśampāyana uvāca | visṛjya suhṛdaḥ sarvān bhrātṝn putrāṁś ca dharmarāṭ | mumoda puruṣavyāghro draupadyā sahito nṛpa, rājan |
Vaiśampāyana sprach: Nachdem König Dharmarāja, ein Tiger unter den Menschen, alle Wohlgesinnten — seine Brüder und seine Söhne — entlassen hatte, saß er im königlichen Palast zusammen mit Draupadī und empfand stille Zufriedenheit. Die Szene hebt die maßvolle Haltung des Königs hervor: Nachdem er die gesellschaftlichen und familiären Pflichten erfüllt hat, wendet er sich der häuslichen Eintracht und der königlichen Gelassenheit zu.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined kingship and dharmic restraint: after honoring relationships and completing public obligations, the ruler returns to calm domestic order, suggesting that ethical governance includes self-control, proper social conduct, and balanced private life.
Vaiśampāyana narrates that Dharmarāja (Yudhiṣṭhira) dismisses his well-wishers—brothers and sons—and then, accompanied by Draupadī, sits in the royal residence and experiences contentment.