Shloka 3
Jarāsandha-vadha-upadeśa and the Departure toward Magadha (जरासन्धवधोपदेशः मागधप्रस्थानं च)
दानवानां विनाशाय स्थापिता दिव्यरूपिणी । यो मां भक्त्या लिखेत् कुड्ये सपुत्रां यौवनान्विताम्,और उन्होंने मुझे दानवोंके विनाशके लिये नियुक्त किया था। मैं दिव्य रूप धारण करनेवाली हूँ। जो अपने घरकी दीवारपर मुझे अनेक पुत्रोंसहित युवती स्त्रीके रूपमें भक्तिपूर्वक लिखता है (मेरा चित्र अंकित करता है), उसके घरमें सदा वृद्धि होती है; अन्यथा उसे हानि उठानी पड़ती है। प्रभो! मैं तुम्हारे घरमें रहकर सदा पूजित होती चली आयी हूँ
dānavānāṁ vināśāya sthāpitā divyarūpiṇī | yo māṁ bhaktyā likhet kuḍye saputrāṁ yauvanānvitām |
„Ich wurde zur Vernichtung der Dānavas eingesetzt und nehme eine göttliche Gestalt an. Wer mich in Hingabe an die Wand seines Hauses zeichnet — als jugendliche Frau, von Söhnen begleitet — dessen Haus wird unaufhörlich gedeihen; andernfalls trifft ihn Verlust.“
श्रीकृष्ण उवाच
Educational Q&A
The verse links devotional remembrance and respectful installation of a divine protective presence in the home with prosperity and well-being, while framing the deity’s role as the removal of destructive forces (Dānavas).
A divine feminine figure speaks of her commission to destroy the Dānavas and describes a household practice—devoutly depicting her on a wall in a youthful form with sons—promising continual increase for the devotee’s household and warning of loss otherwise, while noting she has long been worshipped in the addressed lord’s house.