Shloka 3
धृष्टय्युम्न॑ निर्बिभेदाथ षड़्भि- ज॑घानाश्चवांस्तरसा तस्य संख्ये । हत्वा चाश्वान् सात्यके: सूतपुत्र: कैकेयपुत्रं न्न्यवधीद् विशोकम्,तत्पश्चात् छः बाणोंसे युद्धस्थलमें धृष्टद्यम्मको घायल कर दिया और उनके घोड़ोंको भी वेगपूर्वक मार डाला। इसके बाद सूतपुत्रने सात्यकिके घोड़ोंको नष्ट करके केकयराजकुमार विशोकका भी वध कर डाला
sañjaya uvāca | dhṛṣṭadyumnam nirbibhedātha ṣaḍbhir jaghānāśca vāṃs tarasā tasya saṅkhye | hatvā cāśvān sātyakeḥ sūtaputraḥ kaikeyaputraṃ viśokam nyavadhīd tatpaścāt ||
Sañjaya sprach: Dann durchbohrte er Dhṛṣṭadyumna mit sechs Pfeilen und streckte im Gedränge der Schlacht mit rascher Wucht seine Pferde nieder. Nachdem er Sātyakis Pferde vernichtet hatte, erschlug der Sohn des Wagenlenkers (Karna) auch Viśoka, den Fürsten der Kaikeyas.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in war, skill and speed can produce cascading destruction; it invites reflection on the ethical cost of kṣatriya warfare, where duty and rivalry often eclipse compassion, intensifying the Mahābhārata’s tragic moral atmosphere.
Sañjaya reports that Karṇa pierces Dhṛṣṭadyumna with six arrows, kills his horses, then destroys Sātyaki’s horses and finally slays Viśoka, a Kaikeya prince—showing Karṇa’s rapid, forceful advance in that phase of the battle.