Shloka 8
कृप: शिखण्डी च रणे समेतौ दुर्योधनं सात्यकिरभ्यगच्छत् । श्रुतश्रवा द्रोणपुत्रेण सार्थ युधामन्युश्नित्रसेनेन सार्थम्,उस रणभूमिमें कृपाचार्य और शिखण्डी एक-दूसरेसे भिड़े थे, सात्यकिने दुर्योधनपर धावा किया था, श्रुतश्रवा द्रोणपुत्र अश्वत्थामाके साथ जूझ रहा था और युधामन्यु चित्रसेनके साथ युद्ध कर रहे थे
sañjaya uvāca |
kṛpaḥ śikhaṇḍī ca raṇe sametau duryodhanaṃ sātyakir abhyagacchat |
śrutaśravā droṇaputreṇa sārthaṃ yudhāmanyuś citrasenena sārtham ||
Sañjaya sprach: Auf dem Schlachtfeld trafen Kṛpa und Śikhaṇḍī im direkten Kampf aufeinander. Sātyaki rückte vor, um Duryodhana anzugreifen. Śrutaśravā focht an der Seite von Droṇas Sohn (Aśvatthāmā), während Yudhāmanyu zusammen mit Citrasena kämpfte. Die Szene zeigt, wie der Krieg unablässig die Streiter paarweise gegeneinander stellt: Treue zur eigenen Seite und kriegerische Pflicht treiben jeden in entscheidende Begegnungen, während der moralische Preis dieser Pflicht weiter anwächst.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in war, individuals are propelled by allegiance and perceived duty into violent confrontations. It implicitly invites reflection on dharma in crisis: even when warriors act according to their role (kṣatriya-dharma), the unfolding chain of combat shows the heavy ethical burden and consequences of choosing war as the means to resolve disputes.
Sañjaya reports simultaneous engagements: Kṛpa and Śikhaṇḍī clash; Sātyaki charges Duryodhana; Śrutaśravā fights alongside Aśvatthāmā; and Yudhāmanyu fights together with Citrasena. The verse functions as a battlefield roll-call, mapping key matchups and alliances in the Karṇa Parva fighting.