Shloka 7
रथान् ससूतान् सहयान् गजांश्न सर्वानरीन् मृत्युवशं शरौघै: । निन्ये हयांश्वैव तथा ससादीन् पदातिसड्घांश्व॒ तथैव पार्थ:,उस समय अर्जुनने सारथिसहित रथों, घोड़ों-सहित हाथियों, समस्त शत्रुओं, सवारोंसहित घोड़ों तथा पैदलसमूहोंको भी अपने बाणसमूहोंद्वारा मृत्युके अधीन कर दिया
rathān sasūtān sahayān gajāṁś ca sarvān arīn mṛtyuvaśaṁ śaraughaiḥ | ninye hayāṁś caiva tathā sasādīn padātisaṅghāṁś ca tathaiva pārthaḥ ||
Sañjaya sprach: Da brachte Pārtha (Arjuna) mit Strömen von Pfeilen die Wagen samt ihren Lenkern, die Elefanten mit ihren Reitern, alle feindlichen Krieger, die Reiterei mit ihren Pferden und ebenso die geschlossenen Massen der Fußsoldaten unter die Herrschaft des Todes. Die Szene betont die düstere moralische Last der Schlacht: Können und Pflicht zeigen sich in diszipliniertem Handeln, doch jeder Treffer trägt eine unwiderrufliche Folge — hingemähte Leben.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical gravity of kṣatriya warfare: disciplined martial skill executed as duty can still culminate in widespread death. It invites reflection on responsibility in action—power used in war inevitably binds one to consequences, even when undertaken within one’s ordained role.
Sañjaya reports that Arjuna overwhelms the opposing forces with dense volleys of arrows, killing or fatally disabling multiple divisions—chariots with charioteers, elephants, cavalry, and infantry—thus turning the battlefield decisively in that moment.