Shloka 10
कर्णार्जुनसमागमः — The Karṇa–Arjuna Confrontation
Cosmic Spectatorship and Vows
तब अर्जुनने उस महामनस्वी वीरके समस्त घोड़ोंको मारकर समरभूमिमें खूनकी नदी- सी बहा दी ।। सर्वलोकवहां रौद्रां परलोकवहां नदीम् । सरथान् रथिन: सर्वान् पार्थचापच्युतै: शरै:
sarvalokavahāṁ raudrāṁ paralokavahāṁ nadīm | sa-rathān rathinaḥ sarvān pārtha-cāpa-cyutaiḥ śaraiḥ ||
Sañjaya sprach: Mit Pfeilen, die vom Bogen Pārthas schwirrten, streckte Arjuna alle Wagenkämpfer samt ihren Wagen nieder und ließ auf jenem Schlachtfeld einen schaurigen „Blutstrom“ entstehen — einen Strom, der die Menschen aus dieser Welt forttrug und sie der nächsten zutreiben ließ. Der Vers betont die erschreckende moralische Last des Krieges: Können und Pflicht vollziehen sich durch Gewalt, deren Folge Tod und Übergang jenseits des Lebens ist.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the grave ethical reality of righteous war: even when performed as a warrior’s duty, combat produces irreversible suffering and death, symbolized by a ‘river’ that sweeps beings from this world to the next.
Sañjaya describes Arjuna’s devastating assault: with arrows shot from his bow, he destroys the chariot-warriors along with their chariots, creating a horrific scene likened to a blood-river on the battlefield.