Shloka 10
Karṇa-parva Adhyāya 19 — Saṃśaptaka–Trigarta Assault and Aindra-astra Counter
सशक्तिप्रासतूणीरानश्वारोहान् हयानपि । पुलिन्दखसबाह्लीकनिषादान्ध्रककुन्तलान्,शक्ति, प्रास और तरकसोंसहित घुड़सवारों तथा घोड़ोंको भी यमलोक पहुँचा दिया। पुलिन्द, खस, बाह्लीक, निषाद, आन्ध्र, कुन्तल, दाक्षिणात्य तथा भोजप्रदेशीय रणकर्कश श्र-वीरोंको अपने बाणोंद्वारा अस्त्र-शस्त्र तथा कवचोंसे हीन करके उनके प्राण हर लिये
saśaktiprāsatūṇīrānaśvārōhān hayān api | pulindakhasabāhlīkaniṣādāndhrakakuntalān |
Sañjaya sprach: Mit seinen Pfeilen sandte er selbst die Reiter, ausgerüstet mit śaktis, Speeren und Köchern—ja, auch die Pferde—ins Reich Yamas. Er streckte Krieger der Pulinda, Khasa, Bāhlīka, Niṣāda, Āndhra und Kuntala nieder, beraubte sie der Waffen und Panzer und nahm ihnen inmitten des rauen Kriegslärms das Leben—ein Bild der unerbittlichen Unparteilichkeit des Krieges, in dem weder Tapferkeit noch Ausrüstung sicheren Schutz vor dem Tod gewähren.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the stark ethic of the battlefield: in the kṣatriya arena, death comes impartially, and neither fine weapons nor armor guarantee safety. It invites reflection on the limits of human power and the inevitability of mortality even amid displays of martial excellence.
Sañjaya reports that a warrior (contextually, a principal archer in the Karṇa Parva battle) is cutting down mounted fighters—along with their horses—who carry śaktis, spears, and quivers, and is also slaying fighters from several peoples/regions (Pulinda, Khasa, Bāhlīka, Niṣāda, Āndhra, Kuntala), depriving them of arms and armor.