Shloka 9
Droṇānīka-praveśa: Arjuna’s respectful appeal to Droṇa and renewed advance toward Jayadratha (द्रोणानीकप्रवेशः)
शतं निष्कसहस्राणि गवां चाप्ययुतानि षट् । उत्थायोत्थाय स प्रादात् परिसंवत्सरान् शतम्,वे सौ वर्षोतक प्रतिदिन प्रातःकाल उठकर एक लाख साठ हजार गौ, दस हजार अभ्व तथा एक लाख स्वर्णमुद्रा दान करते थे
śataṁ niṣkasahasrāṇi gavāṁ cāpy ayutāni ṣaṭ | utthāyotthāy sa prādāt parisaṁvatsarān śatam ||
Nārada sprach: „Morgen für Morgen, immer wieder aufstehend, gab er Almosen—über volle hundert Jahre—Hunderttausende von niṣkas (Goldstücke) und dazu sechzigtausend Kühe.“ Der Vers hebt eine anhaltende, disziplinierte Freigebigkeit hervor, die täglich über lange Zeit geübt wird, und zeigt dāna als stetige ethische Praxis, nicht als einmalige Zurschaustellung.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that dharma is strengthened through consistent, long-term generosity. Ethical giving is portrayed as a disciplined daily vow sustained over years, not merely an occasional act.
Nārada describes a person’s extraordinary pattern of charity: rising each day and repeatedly giving vast wealth—gold (niṣkas) and large numbers of cows—continuously for a hundred years, emphasizing the scale and regularity of the donations.