अध्याय ३१ — द्रोणानीके तुमुलसंग्रामः
The Tumultuous Battle around Droṇa’s Formation
अचिन्तयंश्न ते सर्वे पाण्डवानां महारथा: । कथं नो वासविस्त्रायाच्छत्रुभ्य इति मारिष,आर्य! उस समय समस्त पाण्डव महारथी यह सोचने लगे कि इन्द्रकुमार अर्जुन शत्रुओंके हाथसे हमारी रक्षा कैसे कर सकते हैं?
acintayaṃś ca te sarve pāṇḍavānāṃ mahārathāḥ | kathaṃ no vāsaviḥ trāyāc chatrubhya iti māriṣa ||
Sañjaya sprach: Da verfielen alle großen Wagenkämpfer auf Seiten der Pāṇḍavas in sorgenschwere Überlegung: „Wie kann Vāsavīs Sohn — Arjuna, der Sohn Indras — uns vor den Feinden schützen?“ Die Zeile zeichnet einen Augenblick strategischer und moralischer Abhängigkeit im Krieg, in dem das Vertrauen der gerechten Partei auf der Kraft und Verantwortung eines einzigen Helden ruht.
संजय उवाच
Even in a righteous cause, warriors experience fear and uncertainty; dharma in war includes acknowledging vulnerability and relying on capable leadership. The verse highlights the ethical weight placed on a protector-hero (Arjuna) whose duty is to shield allies from harm.
Sañjaya reports that the Pāṇḍava-side great warriors are collectively thinking with concern about how Arjuna—identified by his divine lineage as Indra’s son—will be able to protect them against the enemy forces in the unfolding battle.