Shloka 105
धाता च स विधाता च विश्वात्मा विश्वकर्मकृत् | सर्वासां देवतानां च धारयत्यवपुर्वपु:,वे ही धाता, विधाता, विश्वात्मा और विश्वरूपी कार्यके कर्ता हैं। वे शरीररहित होकर भी सम्पूर्ण देवताओंके शरीर धारण करते हैं
dhātā ca sa vidhātā ca viśvātmā viśvakarmakṛt | sarvāsāṁ devatānāṁ ca dhārayaty avapūrvapuḥ ||
Vyāsa sprach: Er ist zugleich der Ordner und der Verfüger, das universale Selbst und der Schöpfer der Werke des Weltalls. Obgleich er selbst ohne Leib ist, trägt und erhält er die Leiber aller Götter.
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that the supreme principle is both the source of cosmic order and the arranger of destinies; though transcending physical embodiment, it sustains all divine forms and functions, grounding dharma in an overarching, universal support.
Vyāsa delivers a doctrinal description of the supreme reality—identifying it with cosmic ordination and universal agency—within the Drona Parva context, where such teaching frames events of war within a larger metaphysical and ethical order.