Shloka 69
अक्षमालापरिक्षिप्तं ज्योतिषां परमं निधिम् । ततो नारायणो दृष्टवा ववन्दे विश्वसम्भवम्,रुद्राक्षकी मालासे विभूषित तथा तेजकी परम निधिरूप उन विश्व-विधाताका दर्शन करके भगवान् नारायणने उनकी वन्दना की
akṣamālā-parikṣiptaṃ jyotiṣāṃ paramaṃ nidhim | tato nārāyaṇo dṛṣṭvā vavande viśva-sambhavam ||
„Geschmückt mit einer Rudrākṣa-Gebetskette, ein höchster Schatz unter den Strahlenden — als Nārāyaṇa den Ursprung des Universums erblickte, verneigte er sich in Ehrfurcht vor dem Hervorbringer der Welt.“
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic humility and devotion: true greatness is shown by honoring the supreme source, and reverence is presented as an ethical ideal even for the highest beings.
Vyāsa narrates that Nārāyaṇa, upon beholding the universe-origin (described as adorned with a rosary and as a supreme radiant treasure), offers respectful homage by bowing.