Shloka 166
सर्वनिविध्यन्निशितैर्दशभिर्दशभि: शरै: । शीघ्रतापूर्वक हाथ चलानेवाले जितेन्द्रिय अर्जुनने अपने अस्त्रोंद्वारा शत्रुओंके अस्त्रोंका निवारण करके उन सबको दस-दस तीखे बाणोंसे बींध डाला
sarvān nividyann niśitair daśabhir daśabhiḥ śaraiḥ | śīghratāpūrvaka-hasta-cālanavān jitendriya arjuno 'strāṇāṃ śatrūṇām astrāṇi nivārya tān sarvān daśa-daśa-tīkṣṇa-bāṇair bibhēda ||
Sañjaya sprach: Mit pfeilscharfen, rasiermesserscharfen Geschossen, zehn um zehn, hielt der selbstbeherrschte Arjuna—schnell in der Bewegung seiner Hände—zuerst die feindlichen Geschosse mit seinen eigenen Waffen auf und machte sie zunichte; dann durchbohrte er jeden von ihnen mit zehn scharfen Pfeilen.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid violence, the text highlights mastery over the senses (jitendriya) and disciplined, proportionate action—skill guided by restraint rather than anger—suggesting an ethical ideal for conduct in battle.
Arjuna rapidly counters the incoming enemy missiles with his own weapons, neutralizes their attacks, and then strikes the opposing warriors, piercing each with ten sharp arrows.