Shloka 86
तत: कर्णो महाराज प्रेषयामास सायकान् | सुवर्णपुड्खाउछत्रुघ्नान् खेचरान् राक्षसान् प्रति,महाराज! तदनन्तर कर्णने उन आकाशबचारी राक्षसोंको लक्ष्य करके सोनेके पंखवाले बहुत-से शत्रुनाशक बाण चलाये
tataḥ karṇo mahārāja preṣayāmāsa sāyakān | suvarṇapuṅkhān śatrughnān khecarān rākṣasān prati ||
Sañjaya sprach: Da schoss Karṇa, o König, seine Pfeile ab — goldbefiedert und todbringend für den Feind — und zielte auf die Rākṣasas, die sich durch die Lüfte bewegten. In der moralischen Atmosphäre des Krieges hebt der Vers Karṇas unbeirrbare Kampfentschlossenheit hervor: Einer übernatürlichen Bedrohung begegnet er nicht mit Zögern, sondern mit sofortiger, wuchtiger Tat und behandelt die Angreifer aus der Luft als rechtmäßige Gegner auf dem Schlachtfeld.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights decisive kṣatriya conduct in battle: when confronted by hostile forces—even extraordinary, aerial rākṣasas—a warrior is expected to act promptly and effectively, maintaining resolve and protecting his side without wavering.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Karṇa begins shooting many golden-feathered, enemy-killing arrows at rākṣasas who are moving through the sky, indicating an intense phase of combat against aerial opponents.