Shloka 726
शूलप्रासासिमुसलजलप्रस्रवणो महान् | वह वृक्षावलियोंद्वारा हरे-भरे शिखरोंसे सुशोभित एक अत्यन्त ऊँचा महान् पर्वत बन गया और उससे पानीके झरनेकी भाँति शूल, प्रास, खड्ग और मूसल आदि अस्त्र-शस्त्रोंका स्रोत बहने लगा
śūlaprāsāsimusalajalaprasravaṇo mahān | sa vṛkṣāvalībhiḥ dvārā hare-bhare śikharaḥ suśobhitaḥ atyanta-ūñcaḥ mahān parvato babhūva, tataś ca pānīya-jharīva śūla-prāsa-khaḍga-musalādīnām astrāṇāṃ śastrāṇāṃ ca srotaḥ prasasrāva |
Sañjaya sprach: Er wurde wie ein gewaltiger, überaus hoher Berg, dessen grüne, üppige Gipfel von Reihen von Bäumen geschmückt waren. Und aus diesem „Berg“ ergoss sich, wie ein herabstürzender Wasserfall, ein unablässiger Strom von Waffen und Geschossen—Speere, Lanzen, Schwerter, Keulen und dergleichen—ein Bild der überwältigenden Gewalt des Krieges, wenn menschliches Handeln zum zerstörerischen Strom wird.
संजय उवाच