Shloka 111
उद्यतैर्बहुभिघेरिरायुधै: शोणितो क्षितै: । तेषामनेकैरेकैकं कर्णो विव्याध सायकै:,कर्णने खूनसे रँगे हुए अपने बहुत-से भयंकर आयुधों तथा बाणोंद्वारा उनमेंसे प्रत्येकको बींध डाला
sañjaya uvāca | udyatair bahubhir ghorair āyudhaiḥ śoṇitokṣitaiḥ | teṣām anekair ekaikaṃ karṇo vivyādha sāyakaiḥ ||
Sañjaya sprach: Mit vielen schrecklichen Waffen erhoben und mit blutbefleckten Pfeilen durchbohrte Karṇa jeden von ihnen, einen nach dem anderen, immer wieder mit seinen Geschossen. Die Szene betont den düsteren Schwung der Schlacht, in der Können und Entschlossenheit die Menschen zu unablässiger Gewalt treiben, während die moralische Last des Gemetzels schweigend anwächst.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the harsh reality of dharma in war: martial excellence and duty can propel relentless action, yet the imagery of blood-stained weapons reminds the listener that victory in battle carries moral gravity and human cost.
Sañjaya describes Karṇa in the thick of combat, using many fearsome, blood-smeared weapons and repeatedly shooting arrows to pierce the opposing fighters one by one.