Shloka 66
दुर्योधन–द्रोणसंवादः
Arjuna-vīrya-prasaṃśā and renewed battle formation
शलश्न रथिनां श्रेष्ठो भगदत्तश्न वीर्यवान् एते चान्ये च राजानो देवैरपि सुदुर्जया:,“विकर्ण, चित्रसेन, बाह्नलीक, जयद्रथ, भूरिश्रवा, जय, जलसंध, सुदक्षिण, रथियोंमें श्रेष्ठ शल तथा पराक्रमी भगदत्त--ये और दूसरे भी बहुत-से राजा देवताओंके लिये भी अत्यन्त दुर्जय थे
sañjaya uvāca | śalaś ca rathināṃ śreṣṭho bhagadattaś ca vīryavān | ete cānye ca rājāno devair api sudurjayāḥ ||
Sañjaya sprach: „Śala, der Vordere unter den Wagenkämpfern, und der mächtige Bhagadatta — diese und viele andere Könige waren so furchterregend, dass selbst die Götter sie nur äußerst schwer bezwingen könnten.“
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the concentration of extraordinary martial strength in the war, implying that sheer prowess does not settle the question of dharma; it intensifies the moral weight of the conflict and the scale of inevitable loss.
Sañjaya is describing to Dhṛtarāṣṭra the formidable warriors and kings present—naming Śala and Bhagadatta as exemplary—emphasizing that they are so powerful that even the gods would struggle to defeat them.