Shloka 96
अध्याय १४८ — कर्णप्रभावः, धृष्टद्युम्नस्य विरथता, तथा घटोत्कच-आह्वानम्
Chapter 148: Karṇa’s Pressure, Dhṛṣṭadyumna Unhorsed, and the Summoning of Ghaṭotkaca
न गृह्नन् न क्षिपन् राजन् मुज्चन्नापि च संदधत् । अदृश्यतार्जुन: संख्ये शीघ्रास्त्रत्वात् कथंचन,राजन! उस समय युद्धस्थलमें अर्जुन इतनी फुर्तीसे बाण चलाते थे कि कोई किसी प्रकार भी यह न देख सका कि वे कब बाण लेते हैं, कब उसे धनुषपर रखते हैं, कब प्रत्यंचा खींचते हैं और कब वह बाण छोड़ते हैं
na gṛhṇan na kṣipan rājan muñcannāpi ca saṃdadhat | adṛśyatārjunaḥ saṅkhye śīghrāstratvāt kathaṃcana ||
Sañjaya sprach: O König, auf dem Schlachtfeld war Arjuna weder beim Ergreifen der Pfeile zu sehen, noch beim Auflegen, ja nicht einmal beim Lösen und gleichzeitigen Ansetzen des nächsten; so groß war die Geschwindigkeit seiner Waffenfertigkeit, dass niemand irgendetwas davon zu erkennen vermochte. Der Vers betont, wie disziplinierte Meisterschaft Handeln nahezu unsichtbar machen kann—eine Macht, die hier den düsteren Notwendigkeiten des Krieges dient, nicht der Selbstdarstellung.
संजय उवाच