Shloka 3
धृतराष्ट्र-संजय-संवादः — सात्यकि-अलम्बुसयोर्युद्धवर्णनम्
Dhṛtarāṣṭra–Saṃjaya Dialogue; Account of Sātyaki vs Alambusa
प्राक्रोशत् पाण्डवानीके वसुदानश्च पार्थिव: । आगच्छत प्रहरत द्रुतं विपरिधावत,तदनन्तर समरभूमिमें उन्मत्त होकर लड़नेवाले पांचालराजकुमार धृष्टद्युम्न तथा राजा वसुदानने पाण्डवसेनामें पुकारकर कहा--'योद्धाओ! आओ , दौड़ो और शीचघ्रतापूर्वक प्रहार करो, जिससे रणदुर्मद सात्यकि सुखपूर्वक आगे जा सकें; क्योंकि बहुत-से कौरव महारथी इन्हें पराजित करनेका प्रयत्न करेंगे”
sañjaya uvāca | prākrośat pāṇḍavānīke vasudānaś ca pārthivaḥ | āgacchata praharata drutaṃ viparidhāvata |
Sañjaya sprach: Im Heer der Pāṇḍava rief König Vasudāna laut den Kriegern zu: „Vorwärts! Lauft und schlagt schnell zu!“ Dieser Ruf war taktische Weisung und moralische Ermunterung zugleich: im Wirrwarr der Schlacht wurden die Kämpfer zu entschlossenem, geschlossenem Handeln angetrieben, damit ihr Vorkämpfer—Sātyaki, wild im Gefecht—vorrücken könne, ohne von den vielen großen Wagenkriegern der Kaurava überwältigt zu werden, die ihn zu Fall bringen wollten.
संजय उवाच
Educational Q&A
In a righteous cause as understood by one’s side, duty in war is carried out through disciplined coordination: leaders must give clear commands, and warriors must act promptly and together to protect key fighters and prevent needless collapse of the formation.
Sañjaya reports that within the Pandava ranks, King Vasudāna shouts urgent orders—“come, charge, strike quickly”—so the troops surge forward, aiming to support Sātyaki as he advances while anticipating that many Kaurava elite chariot-warriors will try to defeat him.