Shloka 67
Droṇa-parva Adhyāya 114 — Karṇa–Bhīmasena Missile Exchange, Disarmament, and Arjuna’s Intervention
ततस्ते वाजिनो हृष्टा: सुपुष्टा: वातरंहस: । अजय्या जैत्रमूहुस्तं विकुर्वाणा: सम सैन्धवा:,तदनन्तर वे हृष्ट-पुष्ट वायुके समान वेगशाली एवं अजेय सिंधुदेशीय घोड़े मदमत्त हो उस विजयशील रथको लेकर चल दिये
tataste vājino hṛṣṭāḥ supuṣṭā vātaraṁhasaḥ | ajayyā jaitram ūhus taṁ vikurvāṇāḥ sama-saindhavāḥ ||
Sañjaya sprach: Da trugen jene im Sindhu gezüchteten Rosse — jubelnd, wohlgenährt und windesschnell — voller Stolz den siegreichen Wagen voran, als wären sie unbezwingbar, während sie nach vorn stürmten. Die Szene macht deutlich, dass kriegerischer Erfolg nicht allein auf menschlichem Entschluss beruht, sondern auch auf disziplinierter Kraft und wohlgeschulten Werkzeugen des Kampfes.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that victory in war depends on well-prepared means—trained, strong horses and a capable chariot—suggesting an ethical subtext of discipline, preparedness, and the responsible use of power in a dharmic conflict.
Sañjaya describes Sindhu-bred horses, spirited and wind-fast, carrying forward a victorious chariot with proud energy, emphasizing the force and confidence of the advancing side at this moment in the battle.