Shloka 20
Adhyāya 110: Dhṛtarāṣṭra’s Lament on Fate; Saṃjaya’s Reproof and the Princes’ Assault on Bhīma (द्रोणपर्व, अध्याय ११०)
विकृष्य कार्मुकं घोरं भारसाधनमुत्तमम् । अलम्बुषं शरैस्ती&णैरदयामास सर्वतः,तदनन्तर पुन: होशमें आकर क्रोधसे व्याकुल हुए वायुपुत्र भीमने भार वहन करनेमें समर्थ, उत्तम तथा भयंकर धनुष तानकर पैने बाणोंद्वारा सब ओरसे अलम्बुषको पीड़ित कर दिया
sañjaya uvāca |
vikṛṣya kārmukaṃ ghoraṃ bhārasādhanam uttamam |
alambuṣaṃ śarais tīkṣṇair adayāmāsa sarvataḥ ||
Sañjaya sprach: Wieder Herr seiner selbst, doch noch vom Zorn erschüttert, spannte Bhīma—der Sohn des Windes—seinen furchtbaren, vortrefflichen Bogen, der große Spannung zu tragen vermochte, und quälte Alambuṣa von allen Seiten mit scharfen Pfeilen. Die Szene betont den unaufhaltsamen Schwung der Schlacht, in dem Zorn und Pflicht den Krieger zu entschlossenem, ja erbarmungslosem Handeln treiben.
संजय उवाच